ID-10036083

6/7-latek z ryzykiem dysleksji rozwojowej

Dysleksja rozwojowa, czyli specyficzne trudności w uczeniu się (związane z czytaniem) u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym, jest coraz częściej diagnozowana u uczniów. Objawy zagrożenia dysleksją można zaobserwować już w młodszy wieku, przedszkolnym i wczesnoszkolnym. Jak dotąd nie wykryto jednej przyczyny dysleksji, a najbardziej rozpowszechniona jest koncepcja, że uwarunkowana jest ona mikrouszkodzeniami centralnego układu nerwowego.

Trudności uczniów z dysleksją rozwojową mają różny charakter w zależności od wieku dziecka oraz od stopnia nasilenia deficytów rozwojowych. U dzieci do 9. roku życia nie można postawić diagnozy dysleksji, można mówić jedynie o jej ryzyku.

Najczęstsze objawy zagrożenia dysleksją w wieku 6/7 lat to:

  • brak lateralizacji (oburęczność, mylenie prawej i lewej strony, nieustalona dominacja jednej strony ciała);
  • zaburzenia uwagi i pamięci;
  • słaba koordynacja wzrokowo-ruchowa (problemy z budowaniem wież z klocków, niechętne układanie puzzli czy rysowanie)
  • mała sprawność manualna (problemy z wiązaniem sznurowadeł, trzymaniem nożyczek, sztućców, zapinaniem guzików, myciem rąk itp.);
  • problemy z utrzymaniem równowagi, z jazdą na rowerze czy grą w piłkę, gumę lub klasy.

A także trudności:

  • z wymową i wadliwa wymowa (przekręcanie, przestawianie, notoryczne błędy gramatyczne);
  • z zapamiętywaniem wierszyków i piosenek;
  • w odróżnianiu podobnych głosek;
  • w wydzielaniu i łączeniu sylab;
  • w wyróżnianiu elementów z całości;
  • w orientacji w czasie (pory roku, dnia, godziny);
  • w rysowaniu i odtwarzaniu figur oraz wzorów;
  • w nauce czytania.

 

Dysleksji nie da się całkowicie zapobiec, ale można znacznie złagodzić jej konsekwencje. Osiągnięcia szkolne dziecka z dysleksją rozwojową nie są niestety zgodne ze standardami szkoły. Dzieci te nie potrafią bowiem płynnie czytać, przekręcają wyrazy i podobnie brzmiące litery, przez to pisząc często nawet w jednym zdaniu robią kilka błędów ortograficznych (chociaż dysortografia stanowi osobny deficyt i nie zawsze łączy się z dysleksją).

http://www.poradnikzdrowie.pl/psychologia/wychowanie/dysleksja-problemy-z-czytaniem-i-pisaniem_34160.html

Taki uczeń potrzebuje fachowej pomocy ze strony nauczyciela, rodzica, psychologa, pedagoga. Jeśli w porę jej nie otrzyma, staje się często zagubiony, przez co znacznie spada u niego poziom poczucia własnej wartości. Dzięki wczesnemu diagnozowaniu i programom wczesnej interwencji już w klasach przedszkolnych specjaliści mogą prowadzić pracę profilaktyczną i zajęcia wspomagające rozwój dzieci z grupy ryzyka dysleksji. Specyficzne trudności w uczeniu się zawsze wymagają od ucznia większego nakładu pracy, ale gwarantują mu również łagodniejsze ocenianie oraz dostosowanie metod nauczania do jego potrzeb.

Post Author: Maryla Błońska

Logopeda i terapeuta, doświadczony edytor, nauczycielka i matka dwóch skarbów; swoje zainteresowania skupia wokół językoznawstwa, poprawności językowej w mowie i piśmie, typografii, psychologii rozwojowej wieku wczesnodziecięcego, dysleksji, neuroedukacji oraz aktywnego rodzicielstwa bliskości i świadomego wychowywania dzieci. Poszukuje również metod wczesnego diagnozowania i zapobiegania zaburzeniom o podłożu dyslektycznym. Wybierając zabawy edukacyjne, analizuje je pod kątem frajdy sprawianej dziecku oraz sposobu oddziaływania na rozwój malucha. Wizytówka w sieci: www.ekoslowko.pl .

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *