zabawa na złe emocje

Łokieć przy łokciu, plecy przy plecach – zabawa na złe emocje

Dzieci potrzebują „wentyla”, żeby pozbyć się nagromadzonej złości, rozczarowań, poczucia krzywdy oraz nadmiaru energii. Ich układ nerwowy oraz hormonalny nie są w pełni rozwinięte. Ponieważ zabawa stanowi dla dziecka naturalną czynność i podstawową potrzebę, sposoby radzenia sobie z niechcianymi emocjami można wypracować także poprzez zabawę. Zabawa na złe emocje może być wykorzystana zarówno w grupie (np. podczas zabawy urodzinowej), jak i dla dwójki dzieci (np. rodzeństwa).

Poniższa propozycja stanowi świetną formę rozrywki i daje wiele radości, rozładowując napięcia i skracając dystans między uczestnikami. Dzięki muzyce i dźwiękom kształtuje percepcję słuchową i poczucie rytmu. Pomaga także przełamać bariery, niechęć i uczy zgodnej współpracy oraz wykonywania poleceń w kreatywny nieraz sposób. Zabawa „Łokieć przy łokciu, plecy przy plecach” to także dobre ćwiczenie odwrażliwiające na dotyk drugiego człowieka, przełamujące bariery.

Wiek: od 3 r.ż.

Liczba uczestników: 2 i wielokrotność dwójki (zabawa z nieparzystą liczbą uczestników jest trudniejsza, ale nie niemożliwa)

Czas trwania: ok. 10 min

Potrzebne: muzyka lub instrument muzyczny

Przebieg zabawy

Dzieci poruszają się po sali w rytm muzyki lub rytm wygrywany na instrumencie. Jednakże warunki poruszania się zostają utrudniane przez prowadzącego (pierwszy raz niech to będzie dorosły), który wydaje polecenia określające, w jaki sposób dzieci mają się przemieszczać:

  • kolano obok kolana
  • głowa przy głowie
  • policzek obok policzka
  • pupa przy pupie
  • łokieć przy łokciu
  • łokieć przy kolanie
  • plecy przy plecach
  • ręka przy ręce
  • dłonie przy dłoniach
  • dłonie na głowach
  • ręka przy kolanie.

Zadaniem jest stykanie wymienianych części ciała między uczestnikami. Dzieci same z czasem zaczną wpadać na zabawniejsze pomysły. Warto ich nie ograniczać, ale dać pole wspólnego działania.

 

 


Inspiracja:

Stamer-Brant P., Nowe gry i zabawy rozładowujące złość, Jedność Herder, Kielce 2013.

Post Author: Maryla Błońska

Logopeda i terapeuta, doświadczony edytor, nauczycielka i matka dwóch skarbów; swoje zainteresowania skupia wokół językoznawstwa, poprawności językowej w mowie i piśmie, typografii, psychologii rozwojowej wieku wczesnodziecięcego, dysleksji, neuroedukacji oraz aktywnego rodzicielstwa bliskości i świadomego wychowywania dzieci. Poszukuje również metod wczesnego diagnozowania i zapobiegania zaburzeniom o podłożu dyslektycznym. Wybierając zabawy edukacyjne, analizuje je pod kątem frajdy sprawianej dziecku oraz sposobu oddziaływania na rozwój malucha. Wizytówka w sieci: www.ekoslowko.pl .

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *