poznanie schematu własnego ciała

Poznawanie części ciała – zabawa z maluszkiem

Zabawa odpowiednia dla dziecka, które zaczyna nazywać części ciała i zapoznaje się ze schematem swego ciała. Podpowiedzi rodzica utrwalają prawidłową wymowę oraz poszerzają zakres słownictwa malucha. Wskazywanie na swoje części ciała a następnie dziecka lub zachęcanie malucha do samodzielnego pokazania na sobie pomaga opanować dziecku stosunki przestrzenne oraz zrozumieć relację moje-twoje. Wykorzystanie rymowanki lub piosenki wzbogaci świat doznań dziecka, uwrażliwi na muzykę, a także melodię i rytm języka, zachęci też do samodzielnego posługiwania się mową przez dziecko. Poznanie schematu własnego ciała to bardzo ważny element rozwoju.

Warto korzystać z wierszyków lub piosenek z pokazywaniem, ponieważ usprawniają one koordynację ruchową, pomagają dziecku poznać własne ciało, wspierają pracę narządów artykulacyjnych, percepcję słuchową, a także rozwijają pomysłowość. Nauczenie się wybranych wierszyków lub piosenek przez dziecko dodatkowo wspomaga procesy pamięciowe.

Wiek: od 12 m.ż.

Pierwszy etap zabawy
Rodzic dotyka swoich uszu i mówi do dziecka: „To moje uszy. Gdzie masz swoje uszy?”. Należy pozostawić maluchowi odrobinę czasu na zastanowienie się i podjęcie działania. Jeśli sytuacja tego wymaga, dobrze jest powtórzyć pytanie. Po otrzymaniu zamierzonego efektu rodzic przechodzi do następnej części ciała ? mogą to być oczy, nos, ręce itp. Kiedy dziecko dotyka kolejnych części swojego ciała, należy razem z nim je nazywać lub powtarzać po maluszku i naśladować jego zachowanie.

Drugi etap
Jeśli dziecko daje sobie radę z prostymi częściami ciała, warto wprowadzać dotąd nieużywane słowa, jak np. łokieć, broda, kciuk, nadgarstek, plecy itd.

W zachęceniu dziecka do pokazywania i powtarzania znanych nazw oraz nowych wyrazów pomocne okazują się wierszyki lub proste piosenki śpiewane z rodzicem. Kilka przykładów poniżej:

 

Lewe udo, prawe udo

Lewe udo, prawe udo, [klaszczemy ręką w prawe i lewe udo]
obie dłonie klaszczą.
Zegnij palce i wyprostuj,
niechaj brzuszek twój pogłaszczą.

 

Wyliczanka Kubusia Puchatka

Policzymy co się ma
mam dwie dłonie, łokcie dwa
dwa kolana, nogi dwie
wszystko pięknie zgadza się.
Dwoje uszu, oczka dwa
no i buzię też się ma
a ponieważ buzia je
chciałbym buzie tez mieć dwie!

 

I bardzo dobra piosenka nie tylko ucząca wspiera poznanie schematu własnego ciała, ale też usprawnia koordynację ruchową.

 

A gimnastyka dobra sprawa
Dla nas wszystkich to zabawa
Ręce w gore i w przód i w bok
Skok do przodu, w górę skok.

Głowa, ramiona, kolana, pięty
Kolana, pięty, kolana, pięty
Głowa, ramiona, kolana, pięty
Oczy, uszy, usta, nos.

Głowa, ramiona, kolana, pięty
Kolana, pięty, kolana, pięty
Głowa, ramiona, kolana, pięty

Oczy, uszy, usta, nos.

 

Do odsłuchania

 

Ze starszym dzieckiem można stopniowo zwiększać tempo śpiewu i urządzić zawody w tym, kto najszybciej pokazuje bez pomyłki.


Podobne ćwiczenia i zabawy

Zabawa ruchowa „Palec na nosek”

Co robię, gdy rano wstaję – zabawa ruchowa

 

Post Author: Maryla Błońska

Logopeda i terapeuta, doświadczony edytor, nauczycielka i matka dwóch skarbów; swoje zainteresowania skupia wokół językoznawstwa, poprawności językowej w mowie i piśmie, typografii, psychologii rozwojowej wieku wczesnodziecięcego, dysleksji, neuroedukacji oraz aktywnego rodzicielstwa bliskości i świadomego wychowywania dzieci. Poszukuje również metod wczesnego diagnozowania i zapobiegania zaburzeniom o podłożu dyslektycznym. Wybierając zabawy edukacyjne, analizuje je pod kątem frajdy sprawianej dziecku oraz sposobu oddziaływania na rozwój malucha. Wizytówka w sieci: www.ekoslowko.pl .

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *